Losowa definicjapalna świéca
Palna świéca jest innym określeniem na zapalniczkę, zapalarkę.
Nazwa wywodzi się z fragmentu "Reduty Ordona" Adama Mickiewicza:
„[...] Widzę go znowu — widzę rękę — błyskawicę,
Wywija, grozi wrogom, trzyma palną świécę,
Biorą go — zginął. — O, nie — skoczył w dół, do lochów!” —
„Dobrze — rzecze jenerał, — nie odda im prochów””.
Palna świéca w tekście oznacza płonącą świecę, lont - źródło ognia, od którego zapalano lont armaty.
Głoska reprezentowana przez literę "é" ("e" ścieśnione) w wymowie jest kompromisem między "i" oraz "e", lecz fonetycznie bliżej jej do "i".
-Ej, stary, masz ognia?
-Tak, mam palną świécę w małej tylnej kieszeni plecaka. Wyciągnij sobie.
